Osmanlı’dan Cumhuri̇yet’e Anayasalarda Merkezi̇ Yöneti̇m-Yerel Yöneti̇m İli̇şkileri

Abstract views: 830 / PDF downloads: 2408

Authors

  • Alper ÖZMEN

Keywords:

Merkezi Yönetim, Yerinden Yönetim, Anayasal Süreç, Yönetim Kültürü

Abstract

Merkezi yönetimle yerel yönetimler arasındaki ilişkiler ülkelerin sosyokültürel, ekonomik ve tarihi arka planı ile yakından ilgilidir. Dolayısıyla bazı ülkelerde yerel yönetim birimleri merkezi hükümetin bir ajanı gibi çalışırken bazı ülkeler de görev ve yetkilerini kendi yapısı içinde bağımsız bir şekilde icra edebilmektedirler. Türkiye, tarihsel açıdan batı tipi yerel yönetim anlayışına sahip değildir. Ancak yerel yönetim benzeri kurumlar, Tanzimat’a kadar geleneksel kent hizmetlerinin yürütülmesinde önemli bir rol üstlenmişlerdir. Osmanlı
Devleti’nde modern anlamda ilk belediye teşkilatının Tanzimat’tan sonra kurulduğunu görmekteyiz. Köklü bir yerel yönetim anlayışına sahip olamama nedenini Batı’da olduğu gibi tarihi arka planının olmamasına bağlamak mümkündür. Zira Batı demokrasilerinde yerel yönetimler, 12. yüzyıldan itibaren günümüze kadar uzanan tarihi bir tekamülün ürünüdür. Merkezi hükümet karşısında, bir bölgenin ya da bir kentin, mali-idari alanda özerklik elde ederek güçlenmesiyle Batı’da yerel yönetimler ortaya çıkmıştır. Osmanlı siyasi kültürü muhalefet kültürünü meşru görmediğinden dolayı Tanzimat’a kadar Batı tipi yerel yönetimlere gerek duyulmadığı gözlemlenmektedir. Bu araştırmada geçmişten
günümüze Türk Anayasalarında yer alan merkezi yönetim ve yerel yönetim kuruluşlarının yapısı ve aralarındaki ilişkilere dair bilgilere yer verilerek geçmişle günümüz arasında mukayeseye gidilmiştir.

Downloads

Published

2019-06-21

How to Cite

ÖZMEN, A. (2019). Osmanlı’dan Cumhuri̇yet’e Anayasalarda Merkezi̇ Yöneti̇m-Yerel Yöneti̇m İli̇şkileri. International Journal of Social and Economic Sciences, 2(2), 171–175. Retrieved from https://www.ijses.org/index.php/ijses/article/view/60

Issue

Section

Articles